|
Afgelopen weekend was het tijd voor alweer de 8e MKS race van dit seizoen, op de door de meeste teams toch wel enigszins gevreesde baan van Hezemans Indoor karting. Gevreesd, omdat de baan door de spectaculaire kombocht veel van het materiaal vraagt. Hoewel de kombocht wel iets was aangepast, was er nog steeds wel zorg onder de rijders voor het materiaal. En dit bleek niet geheel onterecht…
In de aanloop naar deze race had Titia de zaterdag voor het race-weekend nog extra getraind. En hoewel ze op de top nog enkele tienden moest inleveren zaten we er toch redelijk bij met een vierde tijd. Om een goed beeld te krijgen van de training, had Kevin van Karthelmen ook nog even in de Speedworld kart gereden. Uiteindelijk moest Titia drie-tiende inleveren op de tijd van Kevin. Maar een mooie opsteker was dat haar eigen tijd ook nog snel genoeg was geweest voor een vierde tijd.
 De zaterdag training een dag voor de wedstrijd verliep in eerste instantie wat moeizaam. Ook omdat we in het begin iets te lang doorreden zonder veranderingen aan de kart te maken. Maar ook Warner had hier net als Titia nooit eerder gereden, en moest dus ook even wat tijd hebben om de baan te leren kennen. In eerste instantie bleven we dan ook wat hangen in de 38’ers. Toen we echter hier en daar wat kleine aanpassingen hadden gemaakt schoten we toch de 37’ers in. En wist Warner zelfs al snel 37-half te rijden. Titia bleef een beetje hangen in de 37.8 – 37.9. In het laatste half uurtje training besloot Warner er nog even goed voor te gaan zitten, wat uiteindelijk resulteerde in een prachtige 37.2!! En hoewel hij er later niet meer aan wist te komen stond deze tijd toch maar mooi, en wisten we ook deze training af te sluiten op een vierde positie.
Dit stemde ons dus redelijk positief voor de wedstrijd de volgende dag. Al was het natuurlijk nog afwachten wat ons de zondag zou brengen qua motorblok e.d. Want dat blijft natuurlijk altijd wel een onzekere factor.
Omdat Timmo niet had getraind besloten we dat Warner de kwalificatie en de eerste stint voor zijn rekening zou nemen. We hadden het blokje van Fencer geloot (niet geheel onbekend voor ons, want dit was het oude OCS blok van vorig seizoen.) Een blok met best wel wat topsnelheid, maar met weinig trekkracht onderin. Iets wat eigenlijk wel nodig was op het bochtige gedeelte van deze baan.
 Maar goed, we hoopten dat deze combinatie ons toch nog iets moois kon brengen. Bij de vrije training zaten we er nog redelijk goed bij. Maar bij de eerste kwalificatie doken de meeste teams al snel de 37’ers in. En ook al wisten we ons wel iets te verbeteren, de 38.0 die Warner er uit wist te persen was zeker niet genoeg om de tweede kwalificatie te halen. Onze uitgangspositie was helaas niet beter dan een twaalfde startplek. Uiteindelijk mochten we van een elfde startpositie vertrekken, omdat het team van Karthelmen na de tweede kwalificatie nog wat aanpassingen aan de kart hadden gemaakt en daarom achteraan moesten starten.
De start verliep zonder problemen en Warner wist al gauw een klein gaatje te slaan op het team van Signmind. Ondertussen was Jorg (Karthelmen) die achteraan was gestart, begonnen aan een indrukwekkende inhaalrace. Al gauw zat hij op de staart bij Warner. Het bleek al snel dat het een ondoenlijke taak was voor Warner om Jorg achter zich te houden. Jorg reed namelijk tijden die een halve seconde sneller waren dan die van ons. Het duurde dan ook niet lang voordat we de elfde positie aan Karthelmen moesten laten. Maar Warner liet zich niet uit het veld slaan en had al gauw aansluiting met het team van Fencer. En hoewel Warner wel ietsje sneller was kon hij toch geen mooie actie plaatsen om er voorbij te komen omdat hij op sommige stukken net was snelheid miste. Daarop besloten we om zo snel mogelijk te gaan wisselen als de pitstraat open ging zodat we konden proberen om ons zelf achter het team van Fencer vandaan te tillen. Ondertussen was Warner echter toch voorbij het team van Fencer gekomen nadat ze een kleine remfout hadden gemaakt. Maar doordat Fencer hierbij achterstevoren kwam te staan besloot Warner sportief om de positie terug te geven aan Tim van Fencer. Direct hierna besloten we dan toch om onze rijderswissel te plaatsen en nam Timmo het stuurtje over van Warner. Het duurde even voordat Timmo het juiste ritme had gevonden maar uiteindelijk dook hij met zijn tijden richting die van Warner.
Ondertussen kende ons collega-team, North-racing, alle pech van de wereld. Nadat eerst hun rijderswissel al niet goed verliep door een kleine miscommunicatie, ging het daarna helemaal mis. Jimmy, die nog maar een rondje of zeven onderweg was, had ineens te maken met een ware vonkenregen die onder zijn kart vandaan kwam. Dit was het gevolg van het finaal doormidden scheuren van de stoelsteunen. Hierdoor bleek doorrijden echt geen optie meer en moesten Jimmy en Serge helaas de strijd staken. Heel erg sneu natuurlijk. Maar er ging nog veel meer mis in dit eerste uur. Het ‘thuisteam’ van Eindhoven: Van Grinsven scooters, maakte zo’n mega-klapper bij het ingaan van de kombocht dat ze letterlijk en figuurlijk in één klap de complete stuurinrichting aan puin hadden liggen. Ook hier bleek doorrijden uiteraard geen optie meer. En ook dit team moest de strijd staken.
 Ondertussen ging de race uiteraard gewoon door. Onze derde rijderswissel zat er al weer aan te komen, en Titia nam het stuur over van Timmo. Titia mag zich blijkbaar graag meten met de top ……want weer kwam ze midden tussen de koplopers de baan weer op. Wat er in resulteerde dat ze de eerste paar rondjes steeds aan de kant moest, het team van Fencer zat echter wel weer op onze bumper en dit ging om positie. Het was dus wel zaak dat ze achter ons bleven als we de teams lieten passeren die streden om de koppositie. Gelukkig verliep dit probleemloos en hoewel Fencer eerst de aansluiting wist te houden, liep Titia al snel gemiddeld vier- tot vijftiende per ronde weg en wist ze een klein gaatje te creëren. Helaas moest ze wel een plek laten aan het team van Pro-racing, die op dat moment ook wel razendsnel onderweg waren (36.9). Hoewel Titia niet dezelfde tijden wist te rijden als haar teammaatjes (daar zat ze nog een drie- tot viertiende achter) reed ze wel een constante stint en liepen we ook iets in op het team van 2007-racing dat voor ons reed. Ondertussen stond Warner al weer klaar voor zijn tweede stint. We hoopten met een vroege wissel nog wat meer goed te maken op het team van 2007-racing. Maar tijdens de wissel tussen Titia en Warner kende ook dit team problemen en viel stil. Ook het team van Kartlife moest tijdelijk de strijd staken en viel stil met een gebroken gaskabel. Warner was al meteen weer lekker onderweg en was opgeklommen naar een achtste positie in de wedstrijd. Hij wist ook nog de tot dan toe snelste ronde tijd van het team te rijden en bracht deze naar een 37.4. In de tussentijd kende ook het team van Veersedam grote problemen toen hun rem alle dienst weigerde, hierdoor wisten wij nog een plekje te winnen en kwamen we op de zevende positie in de race te liggen. Omdat Timmo de laatste afsluitende stint zou gaan rijden, wisselden broer en zus weer van plaats en begon Titia aan haar tweede stint. Het team van Veersedam had zich ondertussen weer hersteld en baanden zich weer een weg naar voren. En wat in het begin van de race ook al gold voor Warner en Jorg was nu ook van toepassing bij Titia en Ruud van Veersedam. Ook Ruud was ruim en halve seconde sneller en het snelheidsverschil was gewoon te groot om te verdedigen. Al snel had Veersedam dan ook zijn positie terug. Ondertussen zaten de teams van Fencer en Autosturm ook op onze bumper. Dit maakte echter niet zo veel uit omdat we op deze teams toch een ronde voorsprong hadden. Titia wist haar tijd nog wel iets te verbeteren en reed ook nu wel weer een constante stint. We kozen weer voor een langere afsluitende stint voor Timmo en in de laatste 35 minuten van de wedstrijd was het vooral zaak voor hem om de kart heel te houden, en zo weer belangrijke punten te pakken. Timmo reed een zeer snelle en mooie afsluitende stint en bracht onze snelste tijd naar een 37.3. En hoewel Timmo ook wel wat in wist te lopen op het team van Pro-racing op de zesde positie in de race, bleek hun voorsprong uiteindelijk toch te groot om nog te kunnen overbruggen. Uiteindelijk dus een zevende plaats voor ons in Eindhoven. Natuurlijk hadden we op meer gehoopt, maar gezien de omstandigheden was het een redelijke klassering en bovendien hebben we belangrijke punten weten goed te maken op de concurrentie. Hierbij nog onze felicitaties aan de team van IKM, KCR en uiteraard Karthelmen die een zeer mooie inhaalrace terecht bekroond zagen worden met een derde plaats.
En dan, over twee weken eindelijk: onze thuisrace!! Een race waar we letterlijk sinds het begin van dit seizoen al op hebben gewacht. Hopelijk kunnen we daar iets heel moois laten zien. Wij kunnen in ieder geval niet wachten…allemaal graag tot ziens in Zuidlaren!!!
|
Weken lang hadden we toe geleefd naar onze thuisrace op de nieuwe kartbaan van Speedworld in de Prins Bernhard Hoeve in Zuidlaren. Uiteraard hadden we in de aanloop naar onze thuisrace flink getraind, om de laatste puntjes op de i te zetten. Vooral Titia behoort inmiddels al bijna tot de vaste inventaris bij Speedworld Zuidlaren. De MKS race werd op de lange versie van de baan gereden, met veel snelheid en uitdaging! Omdat de baan eigenlijk voor iedereen nieuw was, ook voor ons want zolang lag de verlengde versie er nog niet in, waren we zeer benieuwd naar de reacties van onze mede MKS teams. Maar wij waren meteen van mening dat Erik&co er absoluut in waren geslaagd om een mooie en MKS waardige baan aan de kalender toe te voegen. Natuurlijk hoopten we dan ook dat we iets moois konden laten zien op onze thuisbaan, uiteraard het liefst bekroond met een podiumplaats. Helaas hadden we in de aanloop naar onze thuisrace nogal wat problemen met de kart, en ook in de zaterdag training voorafgaand aan de race ging het zeker niet naar behoren. Dus een podiumplaats leek eigenlijk verder weg dan ooit. 
Toen de eerste ronde was afgerond lagen we dan ook op een zeer teleurstellende vijftiende en laatste plaats in de wedstrijd. Uiteraard gingen de kopjes toen wel even hangen, want van deze laatste plaats nog een mooie notering zien te maken..dat zou zeker niet mee vallen. Timmo ging echter meteen volop in de aanval, en al snel was het team van IKVG al verschalkt. Maar daarna stuitte hij op het altijd zeer goed verdedigende Signmind. Het inhalen van Björn kostte dan ook flink wat moeite en tijd. Bovendien stuitte Timmo meteen daarna op het volgende team. Daarom besloten we om zo vroeg mogelijk te wisselen in de hoop dat we na de wissel weer wat vrijer konden rijden en op die manier ook wat tijd zouden pakken op de teams die voor ons lagen. Warner nam het stuur over van Timmo, en ook Warner reed met het mes tussen de tanden. Met te veel twijfel en te lang wachten zouden we zeker niet naar voren komen, en dus besloten we voor alles of niets te gaan. De tijden begonnen er al steeds beter uit te zien en we kregen weer wat moed. Ook Warner kreeg al snel te maken met gevechten om positie, maar hij kreeg de smaak van het inhalen gauw te pakken. Met enkele mooie inhaalacties en teams die gingen wisselen kwamen we steeds verder naar voren. Toen was het de beurt aan Titia om het stuur over te nemen van Warner. Ook Titia liet eindelijk eens vuur in haar optreden zien. Ze liet al na enkele ronden snelle en constante tijden noteren. Net als haar teammaatjes liep ze snel in op de concurrentie voor haar en het duurde dan ook niet lang voordat ze aansluiting had. En ook Titia liet zien dat het zeker niet onmogelijk was om in te halen op de kartbaan in Zuidlaren. Omdat Titia lekker in haar ritme zat en het goed ging besloot het team om haar twee stints achter elkaar te laten rijden. Ook in haar tweede stint ging het goed, ze wist nog steeds constante tijden te noteren en we verloren niet veel op de concurrentie voor ons. En liepen uit op de teams achter ons. Bovendien reed Titia de tot dan toe snelste tijd van het team. Tegen het eind van haar stint begon de vermoeidheid echter toch wat toe te slaan, maar gelukkig stond Warner al klaar om het stoeltje van zijn zus over te nemen. Gebrand om verder naar voren te komen ging Warner er weer goed voor zitten. Hierbij wel geholpen door het team van North-racing dat door een communicatie-foutje de pitstaat in kwam terwijl er net een team stond te wisselen. 
Ze verloren hierdoor uiteraard veel tijd en Warner kreeg deze positie in de schoot geworpen. Inmiddels lagen we op de zesde plaats met ongeveer 45 seconden achterstand op de nummer vijf, Delta-rent. Dit goed maken zou nog een hele kluif worden, maar gestaag wist Warner steeds meer van deze achterstand weg te werken. Inmiddels had Warner ook even orde op zaken gesteld en de snelste tijd weer bij zus Titia vandaan gekaapt. Toen het de beurt was aan Timmo om de laatste en afsluitende stint te rijden, bedroeg onze achterstand op Delta-rent nog slechts circa 15 seconden. En deze achterstand smolt werkelijk als sneeuw voor de zon weg, het duurde niet lang voordat Timmo aansluiting had en een bocht later was hij Delta ook al voorbij. Ook was hij sneller onderweg dan het team van Pro-turn dat op P4 in de race rondreed. Onze achterstand op dit team bedroeg echter nog een volle ronde..en dat konden we uiteraard niet meer goed maken in het kwartier wat ons nog restte. Timmo ging echter wel aan de haal met de snelste tijd van het team, die hij in bijna de laatste ronde van de race op de klok liet noteren. Uiteindelijk werden we dan als vijfde afgevlagd..maar voor ons voelde deze P5 toch wel een heel klein beetje als een podiumplaats. Niet alleen omdat we helemaal van achteraan moesten beginnen, maar ook omdat dit echt een absolute teamprestatie was! Dit was dan ook voor ons wel de mooiste race van het seizoen tot nu toe. Voor Kevin en Jorg van Karthelmen waarschijnlijk ook wel, want die gingen zeer terecht met de hoogste eer strijken. De teams van Veersedam en IKM completeerden het MKS podium in Zuidlaren.
