|
2e plaats in eerste outdoorrace van het seizoen |
|
|
|
|
dinsdag 21 april 2009 |
 Afgelopen weekend was het dan tijd voor de eerste outdoor race van het seizoen, plaats van handelen: Oldenzaal Kartracing. Voor zowel de zaterdag als de zondag was er geen regen voorspeld en inderdaad het gehele weekend was het zonovergoten en gezellig in Oldenzaal.
De zaterdag training verliep best redelijk, al hadden zowel Warner als Titia moeite met het beheersen van de achterkant van de kart. De kart was namelijk erg nerveus en het was zaak om zeer rustig en beheerst te sturen. Timmo wist hier het beste mee om te gaan, en wist de training uiteindelijk met een 39.18 te sluiten. Zowel Warner als Titia bleven halverwege de 39.4/39.5 steken. Hoewel er dus zeker punten van verbetering aan te stippen waren, hadden we best vertrouwen in de racedag. De verschillen met de andere teams leek niet al te groot, en er kon dus nog van alles gebeuren.
Uiteraard hadden wij ons kwalificatiewonder Timmo ook voor deze race bereid gevonden om zijn beste beentje voor te zetten..(namelijk zijn rechterbeen…).
 Al in de vrije training zat hij er goed bij. En ook in de kwalificaties daarna was het steeds Timmo die aan het langste eind trok. Wederom pole voor Timmo, ..al was het verschil met KCR’s Corné heel erg klein. En dat zou het hun hele eerste stint blijven ook. Meteen na de start was het al te zien dat deze twee mannen aan elkaar gewaagd waren. Ze trokken meteen een klein gaatje met achtervolgers Veersedam en Squadra Revolutions. In de beginfase was het eerst nog een aantal malen stuivertje wisselen: namelijk toen Corné, Timmo wist te verschalken. Maar Timmo herstelde erg goed en had snel weer de aansluiting terug met Corné. Niet veel later wist hij P1 weer terug te eisen en vanaf toen namen ze samen behoorlijk snel afstand van de achtervolgers.
Besloten was om Titia de tweede stint te laten rijden. Met de hoop dat ze nu eindelijk niet weer midden in het verkeer de baan op kwam. De wissel zelf verliep op zich goed, maar helaas verloren we wel enkele kostbare seconden doordat we moesten wachten voor een viertal aanstormende karts (waaronder directe concurrent KCR). De aansluiting waren we hierdoor al meteen kwijt. En hoewel Titia zeker geen slechte stint reed, met tijden van 39.4 – 39.5, kon ze geen vuist maken tegen KCR’er Jodey die lage 39’ers reed. De achterstand op KCR werd dus helaas groter, maar de voorsprong op de achtervolgende teams slonk niet echt heel veel. Warner zou als derde gaan wisselen, we besloten om weer een vroege wissel te maken. Ook deze keer verloren we helaas weer tijd bij het oprijden van de baan. Vervelend voor ons, …maar wel begrijpelijk. Om vanuit stilstand je op het snelste punt van de baan voor aanstormende karts te gooien,..is toch ook niet echt een gezond idee. Ook Warner had net als zus Titia nog steeds moeite met de nerveuze achterkant van de kart. Daarom bleef ook hij eerst steken in de 39.5.  Doordat Warner na een tijdje toch goed in zijn ritme kwam en met regelmaat 39.3 en 39.4 wist te rijden besloten we om hem twee stints achter elkaar te laten rijden. Hij was met regelmaat sneller dan IKM en Veersedam, en we reden dus redelijk safe op een tweede plaats rond. Toen de pitstraat weer open ging besloten we om Warner vroeg binnen te roepen, dit omdat hij toch bleef zitten en we dus net zo goed wat eerder konden wisselen. We verloren weer een beetje tijd bij het oprijden van de baan, maar deze keer viel het nog mee. Helaas kwamen we er halverwege achter (na er op geattendeerd te zijn door de WL) dat Warner de kinband van zijn helm niet goed vast had zitten. Omdat dit een onveilige situatie kon opleveren, moest hij het bandje vastmaken op straffe van een stop and go. Doordat je zoiets natuurlijk niet op volle snelheid kunt doen ..(tenminste niet zonder het risico om keihard de baan af te vliegen)..moest hij dit rustig rijdend doen. Dit betekende dat hij minstens vier bochten erg langzaam ging en IKM op dat moment echt razendsnel dichterbij kwam. Gelukkig lukte het Warner om veilig zijn helm dicht te krijgen en ook net voordat het aanstormende IKM hem kon verschalken. Helaas was er van onze voorsprong toen echter weinig meer over. En moest Warner weer vol aan de bak om een voorsprong op te bouwen. Maar hij deed dit met verve en was met regelmaat één van snelste mensen op de baan. Ondertussen hadden we na een kort teamoverleg besloten om Timmo de één-na-laatste stint te laten rijden, dit betekende dus dat Titia de afsluitende stint voor haar rekening moest nemen. De bedoeling was dat Timmo wat marge op zou bouwen, zodat Titia de kart veilig naar een tweede plaats kon rijden. De wissel tussen Warner en Timmo verliep eindelijk helemaal volgens het boekje en we konden vrij de baan oprijden. Niet lang na ons besloot Veersedam, die op dat moment tweede lagen, te gaan wisselen. Timmo nam hierdoor de tweede plaats weer over van Veersedam. En bouwde onze voorsprong gestaag uit: gemiddeld met wel vier-tiende per rondje! Even hadden we zelfs de hoop dat hij de snelste race-ronde ook wist te verschalken, helaas lukte dit op een paar honderdste net niet!! Al wist Timmo een paar keer zeer dichtbij te komen. En was hij met afstand de snelste op de baan op dat moment. Toen het tijd was voor de wissel met Titia had Timmo een voorsprong van meer dan twintig seconden gecreëerd op het team van Veersedam. Met nog iets van dertig tot vijfentwintig minuten op de klok, kon deze tweede plaats toch eigenlijk niet meer misgaan. Zelfs als Titia een seconde per rondje verloor op Veersedam, dan nog zouden we de tweede plaats kunnen behouden. Maar ook Titia  was lekker onderweg, hoewel ze de tijden van Timmo bij lange na niet wist te benaderen, reed ze mooi constant en was in haar laatste stint toch met regelmaat de één-na-snelste op de baan. Alleen KCR’s Corné reed sneller. De tweede plaats was dus, zonder technische mankementen en ander onheil..(want ja, het blijft racen en je weet het dus nooit) ..in de pocket! Maar gelukkig bleef ons dit alles bespaard en bracht Titia de kart op een tweede plaats over de finish! Wederom P2!!! En hoewel we deze dag op pole position waren begonnen, mochten we zeker niet ontevreden zijn. KCR reed gewoon een tandje harder met het hele team en waren dus de terechte winnaars. Maar ondanks de problemen in Warner’s tweede stint waren we weer goed terug gekomen en moeten we concluderen dat een P2 het maximaal haalbare resultaat voor ons was. Bovendien hebben we door dit podium nog steeds onze tweede plaats in het algemeen klassement weten te handhaven.
Helaas ging het voor onze collega-teams Pitparts en Northracing niet naar wens. Pitparts strandde maar liefst drie keer doordat de ketting eraf liep en hield het na die derde keer voor gezien. Heel sneu..en frustrerend! We hebben het vorig jaar in Oldenzaal ook tot vervelens toe meegemaakt. Ook North had helaas weer de nodige problemen. Hopelijk kunnen beide teams in de volgende outdoor race in het Belgische Antwerpen het pechduiveltje afschudden, en wordt ook hun harde werken met mooie resultaten beloond.
Titia Boer |
|
|
Speedworld 4e in moeilijke race in Huizen |
|
|
|
|
woensdag 22 april 2009 |
De derde race in Huizen was geen gemakkelijke voor Team Speedworld. Hoewel de voorbereidende trainingen helemaal niet slecht gingen, stond de kart tijdens de race zelf niet optimaal. De kart had enorm veel last van onderstuur, en het was dan ook behoorlijk moeilijk om de kart constant op snelle tijden weg te zetten.
 Deze keer nam niet Timmo maar Warner de kwalificatie en start voor zijn rekening. In de eerste plaats omdat Timmo last had van een blessure aan zijn oog…(ik zeg, geef die jongen nooit geen ballonnen meer), en het eigenlijk eerst zelfs de bedoeling was dat Warner en Titia met z’n tweeën zouden rijden. Gelukkig was Timmo toch voldoende hersteld en kon hij gewoon meerijden. Bovendien was Warner uitstekend op dreef in Huizen. En reed hij echt zeer goede tijden. Voor deze race had het team twee keer een training gereden. Hierin bleek al dat Warner en Timmo zeer aan elkaar gewaagd waren. Timmo had zelfs een hele kluif aan teamgenoot Warner, die hem een aantal keren de loef afstak qua snelste tijd. Ook Titia ging best goed op de kartbaan van de gebroeders Coronel. Al waren haar snelle teamgenoten nog steeds een stapje te hoog voor haar: dit keer moest ze echter al iets minder op haar teammaatjes inleveren namelijk twee-tiende.
De eerste twee kwalificaties kwam Warner goed door. En dus mocht hij zich opmaken voor de strijd om pole position. Uiteindelijk kwamen we in deze pole-kwalificatie helaas niet verder dan een vijfde plaats. Maar puur gekeken naar de voorgaande kwalificatie was een vierde of vijfde stek ook wel het maximaal haalbare. Helaas voor ons dook Jörg, namens racelijn.nl, toch nog in de laatste ronde onder Warner’s vierde tijd door. Al was het verschil met vier-honderste miniem te noemen.
 De start verliep, zoals gebruikelijk bij een indoorbaan, middels een rollende start. Warner had een goede start en had meteen de aansluiting met Jörg. Niet veel ronden later wist hij ‘m via een mooie inhaalactie op start en finish te verschalken. Het werd meteen al wel duidelijk dat het een moeilijke race zou worden, de top drie reed namelijk hard weg. En het zou dus een hele kluif voor ons worden om het podium te bereiken. Timmo nam de tweede stint voor zijn rekening. Hij zette mooie tijden neer, maar wist de tijden van Warner niet te evenaren. Hoewel hij wel dichtbij kwam.
Titia stapte even later voor de derde stint in. Helaas kwam ze weer direct in verkeer de baan op. Lastig, omdat Titia altijd moeite heeft om meteen in haar ritme te komen. Helemaal als er meteen karts op haar staart zitten. Ook dit keer moest ze daarom een aantal teams achter haar voorbij laten, dit om niet een stop&go te riskeren. Even later zat Titia wel beter in haar ritme, en was ook sneller dan enkele teams voor haar. Maar verloor erg veel tijd, doordat ze er niet voorbij kwam. We besloten daarom om weer een snelle wissel toe te passen en Warner stond al weer klaar om het stuur van zijn zusje over te nemen. In deze stint kwam Warner al snel in een battle met Jodey terecht. Helaas voor ons, ging dit niet om positie maar slechts om het terugwinnen van een ronde. Maar Warner was sneller, en na een paar keer aandringen wist hij er voorbij te komen. Warner reed een zeer sterke stint en wist ook de snelste tijd van het team op zijn naam te brengen, namelijk een: 30.24!! Omdat Warner erg goed ging besloten we om hem zo lang mogelijk door te laten rijden. Tegen het eind van de wisselperiode stapte Titia weer in. Ze kwam vlak voor KCR de baan weer op. Omdat we eerst wat onduidelijkheid hadden over de rondetelling (het leek alsof we een ronde kwijt waren) kreeg Titia de instructie om KCR’er Jodey er nog niet meteen voorbij te laten. Als we namelijk wel in de zelfde ronde zouden zitten ging dit om positie. Maar omdat de WL er pas na de race naar wou kijken werd ons toch verzocht om KCR voorbij te laten. Wat we toen ook meteen deden. Inmiddels hadden we al wel een behoorlijke voorsprong op de nummer vijf opgebouwd, maar werd er een streep gezet door wederom een podiumplaats. De nr.1 IKM en nr.2 Veersedam waren allebei zeer snel onderweg. En ook KCR verdween aan de horizon. In de afsluitende stint van Timmo was er dan ook voor hem (en ons) niet veel eer meer te behalen. Het belangrijkste nu was dat de kart gewoon heelhuids over de finish kwam, en we de vierde plaats en bijbehorende punten konden meenemen in de tussenstand. In de tussentijd ging KCR er nog even goed voor zitten en bracht de snelste tijd van de dag op een indrukwekkende: 29.68.
Een vierde plaats viel ons dus uiteindelijk ten deel na drie uurtjes sturen in Huizen. Gekeken naar de race was dit wel het maximaal haalbare. Al was het jammer, omdat we er in beide trainingen wel goed bij zaten. Maar gelukkig wisten we toch weer belangrijke punten te pakken en zo onze tweede plaats in het algemeen klassement te behouden.
Hierbij ook nog even onze felicitaties aan podiumgangers: IKM, Veersedam en KCR. Ja, het podium had dit keer een volledig zuidelijke bezetting. Hopelijk kunnen wij met onze collega noordelijke teams North-racing en Pitparts in Oldenzaal weer was tegengas bieden.
Titia Boer |
|
|
Dichtbij een eerste overwinning… |
|
|
|
|
maandag 02 maart 2009 |
|
.jpg) Afgelopen weekend vond de tweede race van de MKS in Roosendaal plaats. En het werd een ware thriller voor ons, tot op de finishlijn! In de zaterdag training zaten we er al goed bij, de kart voelde ook hartstikke goed aan. En ondanks onze misschien ietwat beperkte voorbereiding hadden we alle vertrouwen in de race op zondag. En dit bleek niet ongegrond. Meteen vanaf de vrije training zat Timmo er goed bij, uiteindelijk sloot hij deze training op de tweede plaats af. Ook bij de kwalificatie ging Timmo als een speer, en hij wist de eerste kwalificatie beslag te leggen op de eerste plaats. Zes teams vielen deze eerste kwalificatie af, waaronder helaas ook ons ‘collega’-team Pitparts. North racing mocht net als ons wel door naar de allesbeslissende kwalificatie voor pole position. Wederom ging Timmo goed, en was het constant stuivertje wisselen met KCR’s Corné voor pole positon. Maar toen Corné in de één-na-laatste ronde niet onder Timmo’s tijd door dook, hadden we goede hoop op pole. En uiteindelijk was het ook Timmo die aan het langste eind wist te trekken, zij het met een miniem verschil..
 Maar het eerste punt was binnen, en het was meteen al duidelijk dat het een ware strijd tussen ons en KCR zou worden! Bij de rollende start was Timmo goed wakker…en waren de rollen omgedraaid ten opzichte van Zuidlaren. Want nu bleek Corné niet helemaal uitgeslapen en liet meteen een gat vallen. Wel was het duidelijk dat beide rijders ongeveer gelijk op gingen. De eerste paar ronden wist Timmo een gaatje te slaan, wat later kwam Corné toch weer dichterbij. Uiteindelijk wist Corné ook weer de aansluiting te krijgen en probeerde een actie op Timmo. Deze lukte niet, en Corné schakelde zichzelf hierdoor bijna uit. Hierdoor moest hij Timmo ook laten gaan want het bleek dat de zijbak tegen het achterwiel aan liep, waardoor ze snelheid verloren. Timmo rook zijn kansen en ging er als een speer vandoor! Op een gegeven moment reed hij per ronde soms wel een halve seconde sneller dan de rest van het veld. Omdat Timmo als een raket ging en we een mooie voorsprong aan het opbouwen waren besloten we om hem uiteraard zo lang mogelijk te laten rijden. Bij onze eerste rijders wissel was het Warner die het stuur over nam. Zijn eerste rondjes gingen nog in de 36.6. Maar al snel wist Warner ook richting de lage 36’ers te gaan. Jodey had inmiddels al het stuur overgenomen voor KCR. De ene keer was Jodey wat sneller, de andere keer Warner. Maar over het algemeen werd de afstand tussen ons en KCR niet veel anders. Ook Warner besloten we een lange stint te laten rijden. Waarop Titia een korte tussen stint zou rijden. De wissel verliep goed en we lagen nog steeds op een eerste plaats, maar Titia kwam net voor IKM de baan op. En die hadden al snel aansluiting op haar. Omdat zij op dat moment sneller waren dan wij was het uiteraard beter ze er langs te laten. Titia besloot dit op het achterste gedeelte van het circuit te doen, in de eerste 180 graden bocht. Helaas kwam ze daar niet meer aan toe. Want enkele meters voor de bocht werd ze dwars gezet door IKM. Dit kostte ons (naar later helemaal bleek) enkele kostbare seconden. Met dit akkefietjes verloren we namelijk ongeveer 6 tot 8 seconden en deze bleken in de staart van de race doorslaggevend geweest te zijn. Titia kon haar weg nog steeds als leider van de race vervolgen maar moest er nog enkele teams langs laten. Ook omdat we natuurlijk geen stop&go wilden riskeren. Helaas maakte Veersedam niet meteen gebruik van het aanbod toen Titia de deur wagenwijd opengooide..ook dit koste weer wat tijd. Al snel had Ralf namens KCR dan ook de aansluiting met ons.
.jpg) Titia schoot echter niet in de verdediging modus maar bleef er vol voor gaan. En Ralf wist er gelukkig niet voorbij te komen. Zodra de pitstraat weer open ging kwam Titia naar binnen. Dit lukte perfect getimed en Warner stond klaar om het stuur weer over te nemen. Ook KCR maakte niet lang daarna hun wissel en Warner wist een kleine voorsprong op Jodey te behouden. Al was het heel lastig met de achterblijvers. Warner reed een zeer goede stint en wist als eerste in de 35’ers te duiken. Zijn voorsprong bleef net als in de eerste stint tegen Jodey redelijk constant. De ene keer was Jodey sneller de andere keer Warner. Kortom, het was echt mega spannend..het kon nog alle kanten op gaan. Net als in het eerste gedeelte van de race zou Titia weer een korte tussen stint rijden waarop Timmo de race zou afsluiten. Ook KCR besloot te wisselen: Ralf nam het stuur over van Jodey. Op het moment dat Titia de bocht voor het rechte stuk op stuurde kwam Ralf de pitsstraat uit en wist net voor Titia de baan op te komen. Maar Titia gaf zich niet zo maar gewonnen en wist achter op het circuit naast Ralf te komen. Helaas zat Ralf voor de volgende bocht toch weer aan de goede kant en trok hij uiteindelijk aan het langste eind. Hij wist wat afstand te nemen. Maar Titia kon redelijk in de buurt blijven en reed best een strakke stint. Toen de pitsstraat weer openging was IKM ons net voor, maar bij een tweede poging kon Titia naar binnen duiken waar Timmo al klaar stond voor de allesbeslissende stint. Ook KCR dook snel naar binnen waar Corné het stuur van Ralf overnam. Net als in het begin van de race werd het dus weer een duel tussen Timmo en Corné. KCR had een voorsprong op ons, maar met een dikke 35 minuten op de klok geloofden wij er nog steeds in. En Timmo bewees maar weer eens dat hij een klasse apart is, want met indrukwekkende tijden kwam hij zienderogen dichterbij aan Corné. Nu waren de rollen omgedraaid en had Corné omdat hij nu voorop reed meer last van de achterblijvers dan wij. Waar wel bij gezegd moet worden, dat iedereen vlot aan de kant ging. Maar als je zo close in gevecht bent moet je er natuurlijk zo snel mogelijk langs. Met nog een kleine tien minuten te gaan had Timmo de aansluiting op Corné. Maar goed..zoals iedereen wel weet; erbij is één er voorbij is een heel ander verhaal. Helaas was dit ook gewoon niet te doen, Corné  verdedigde goed en er was voor Timmo dan ook echt geen mogelijkheid om er fair voorbij te komen. Uiteindelijk finishte we deze keer dan wel op een meter afstand van onze dichtst bij zijnde concurrent, en weer op P2!! Uiteraard waren we hartstikke blij met weer een podium. Maar toch voelde het een beetje zuur. We zaten zo ontzettend dichtbij een eerste overwinning, we hadden hem moeten en kunnen hebben. En we hebben hem niet zoals Edgar bij de prijsuitreiking zei bij de laatste wissel verloren, maar helaas al wat eerder in de race bij onze aanvaring met IKM. Maar helaas, ..that’s all in the game! Hopelijk kunnen we in het vervolg van het seizoen nog wat laten zien en komt die eerste overwinning er alsnog. In ieder geval KCR en Veersedam gefeliciteerd met de behaalde ereplaatsen. En KCR ook bedankt voor het spannende gevecht, ..want een gave race was het wel!!!!
Graag tot ziens in Huizen!!
Titia Boer
|
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 15 - 21 van 33 |
