|
Het seizoen in de MKS is inmiddels al weer gevorderd tot de vijfde en tevens laatste race voor de zomerstop, welke werd gereden op de kart baan van de gebroeders Coronel in Huizen.
De training op de zondag voorafgaande aan de race liet al weer zien dat het spannend zou worden, de diverse teams lagen namelijk zeer dicht bij elkaar. Ook Warner en Timmo waren weer zeer aan elkaar gewaagd met een snelste tijd die slechts een paar honderdste van elkaar verschilde. Helaas moest Titia hier ruim zes tiende op toegeven. De kart lag echter prima, en Warner en Timmo konden zich goed meten met de top. Ook in de zaterdag training voor de wedstrijd zaten Warner en Timmo er goed bij. Titia had nog steeds moeite met de kart, de baan en vooral zichzelf en het liep dus nog steeds niet echt zo als het moest gaan. Het team gunde haar dan ook de meeste trainingsminuten. In haar laatste trainings stint wierp dit een klein beetje vruchten af, Titia dook eindelijk de 30’ers in. Met nog steeds wel een achterstand op haar teamgenoten, maar er zat in ieder geval een beetje progressie in.
Na zondagmorgen alle oranje vlaggetjes, petjes, wuppies, welpies en ander oranje ongedierte in de container te hebben gedumpt konden we ons weer volledig gaan concentreren op de spannende race die ongetwijfeld zou volgen. Timmo was wederom de man van de kwalificatie. Een tijd in de top vier à vijf zou zeker mogelijk moeten zijn gezien de tijden die Timmo al had laten zien in de trainingen. Maar met een competitief veld als die in de MKS was een plek tussen de vier en de acht slechts een verschil van hooguit twee tiende. Uiteindelijk kwam Timmo tot een achtste plaats met een tijd van 30.88. En waren de verschillen inderdaad klein. Alleen de top vier had enigszins afstand genomen, met IKM met een tijd van 30.41 op pole, en Delta rent (30.50), KCR (30.56) en VM Golff (30.65) die volgden. De start verliep middels een rollende start en kende geen problemen. Timmo had meteen een goed tempo te pakken en wist niet lang na de start Bjorn van Sharpline te verschalken. Het was een mooie inhaal actie van Timmo, maar helaas voor Sharpline kwamen diverse teams mee in het kielzog van Timmo en verloren ze veel plaatsen.  (WinCE).JPG) Ondertussen was Timmo’s inhaalhonger nog lang niet gestild, hij liep snel in op het team van North racing en wist ook Serge in te halen. Omdat Timmo lekker onderweg was besloten we uiteraard om hem zo lang mogelijk te laten doorrijden. Timmo had inmiddels ook de aansluiting met het team van Karthelmen-Mechanica gevonden, en wist nog een plekje te winnen toen zij eerder naar binnen gingen om te wisselen. Niet veel later wisselden wij ook van rijder en mocht Warner de ‘strijd’ voort zetten. En dit deed hij met verve! We hadden namelijk een topwissel, doordat Timmo in de rondjes voor de wissel nog even flink gas had gegeven en Warner hierdoor net voor de teams van Delta-rent en Karthelmen-Mechanica de baan wist op te komen. En hoewel Warner dus net ‘koud’ de baan op was, verdedigde hij meteen knap en wist hij zelfs na een rondje of zes afstand te nemen. Mede geholpen door het feit dat de teams van Delta-rent en Karthelmen-Mechanica ook vol in gevecht waren met elkaar. Warner kwam al gauw op stoom en reed een zeer mooie stint met tijden die gelijkwaardig waren aan Timmo’s eerste stint, en aan die van de teams waarmee we concurreerden. Hierop besloot het team dan ook om Warner twee stints achter elkaar te laten rijden, om zo de aansluiting met de top vier niet te verliezen. Bij Warner’s tweede aansluitende stint waren de rollen echter wel een klein beetje omgedraaid, en zat Warner achter het team van Karthelmen-Mechanica. En omdat Kevin en Warner qua snelheid niet echt voor elkaar onderdeden, besloot Warner om niet te veel risico te nemen en te proberen om gezamenlijk een weg naar voren te vinden. Dit verliep redelijk goed, want we waren inmiddels opgeschoven richting de top vier á vijf. Na Warner zijn dubbele stint was het tijd voor Titia om in actie te komen. En hoewel haar tijden nog steeds niet konden tippen aan die van haar twee snelle teammaatjes, wist ze toch een redelijk constante stint te rijden. Timmo zou als één-na-laatste in actie komen, waarna Titia wederom (net als in Antwerpen) de race mocht finishen. Timmo zette een zeer snelle stint neer en wist weer goede tijden op de klok te zetten. Al had hij hier en daar wel wat last van verkeer voor hem, waardoor hij niet constant voluit kon gaan. Maar in de meeste gevallen wist hij er snel langs te komen om zijn weg naar voren te vervolgen. Op een gegeven moment lagen we dan ook op een derde plek in de race! Wel enigszins vertekend natuurlijk omdat wij het enigste team waren dat nog moest wisselen, maar stiekem toch mooi om te zien. De laatste stint was zoals gezegd voor Titia en de missie was wederom net als in België: zo hoog mogelijk eindigen en dus flink  (WinCE).JPG) verdedigen. En net als in België was het ‘t team van Sharpline waarmee we in gevecht kwamen voor de vijfde positie. Nadat het team overigens een zeer indrukwekkende inhaalrace had gereden, omdat ze niet lang na de start waren terug gevallen naar P15 in de race. Bjorn liep per ronde bijna een halve seconde in op Titia en het duurde dan ook niet lang of hij sloot aan op onze bumper. De race naderde echter de ontknoping, en Titia verdedigde, net als in Antwerpen, uit alle macht. En het zag er naar uit dat het haar wederom zou lukken. Maar helaas maakte Titia twee ronden voor het einde een fout bij het uitkomen van de fly-over en profiteerde Bjorn uiteraard meteen. Zuur voor ons natuurlijk, maar het is de mannen van Sharpline zeker gegund. Ze hebben gewoon een heel sterk optreden laten zien in Huizen.
Iets wat wij vast van plan zijn om te doen bij de volgende race in Oldenzaal. We komen toch steeds een klein stukje dichterbij aan de top en hopelijk kunnen we ons dan ook bij ons tweede bezoekje aan Oldenzaal eens op volle sterkte mengen in deze top! We gaan er in ieder geval hard aan werken.
Iedereen een fijne zomer toegewenst en graag tot ziens op en langs de baan!
Titia Boer |
.JPG)
Dus nog steeds geen vuiltje aan de lucht. De hele zomerstop hadden we eigenlijk ook probleemloos kunnen trainen, op één keer een afgelopen ketting na. En juist met dat probleem kregen we tot meer dan vervelens toe te maken. De vrije training, welke door Timmo werd gereden, was voor ons nog geen één ronde oud toen Timmo al noodgedwongen de pitstraat op moest zoeken omdat de ketting van het tandwiel af lag. OK, vervelend..maar het is een vrije training. Kan gebeuren, ketting er weer op..kart nakijken en focussen op de kwalificatie training. Daar worden de posities immers pas verdeeld. Helaas met nog maar twee ronden achter zijn naam kreeg Timmo wederom te maken met hetzelfde euvel, weer lag de ketting er af en opnieuw moest Timmo noodgedwongen de pit opzoeken. Omdat we slechts twee ronden hadden kunnen afleggen kwamen we niet verder dan een vijftiende positie in deze eerste training. Niet genoeg dus voor Q2, en omdat we wel aan de kart moesten sleutelen want de ketting moest er immers weer op, moesten we noodgedwongen achteraan starten..JPG)
Timmo wist bij de start keurig uit het gedrang te blijven en dit was het begin van een imponerende inhaalrace. Als een warm mes sneed Timmo door het startveld. Het ene na het andere team werd door Timmo verschalkt, en langzaam maar zeker klommen we steeds verder naar voren. Omdat Timmo zo goed onderweg was, besloten we om hem bij de eerste wissel gewoon te laten zitten. Helaas hadden we enorme pech bij het wegrijden na de verplichte stoptijd. Doordat er net op dat moment zeker wel een stuk of acht tot tien karts op het rechte stuk aan kwamen razen werden we noodgedwongen langer tegen gehouden. Dit kostte ons uiteraard enorm veel tijd. En wederom kon Timmo met een kleine inhaalrace beginnen. Dit was hem echter wel toe vertrouwd want op een gegeven moment lagen we op een zesde positie in de race. Op zich al een meesterlijke prestatie natuurlijk van helemaal achter uit het veld, naar de 6e plaats in de wedstrijd. Timmo was dan ook zeker onze man van de wedstrijd! .JPG)
Bij de tweede wisselperiode stond Warner klaar om het stuurtje over te nemen. Tijdens zijn stint was Warner bijna in constant gevecht met IKM en Proturn, maar hij kon goed meekomen en de tijden onderling verschilden niet erg veel. Alles lag dus nog open. Bij de derde wisselperiode stond Titia klaar om broer Warner af te lossen. Het team besloot opnieuw om haar rijder te laten zitten en ook Titia reed twee stints achter elkaar. Bij de tweede periode van haar stint begon het lichtelijk te regenen. Titia koos hierop wellicht iets te vroeg ervoor om regenlijnen te rijden, hiertoe gebracht omdat de kart best tricky aan voelde en Jimmy voor haar de baan afspinde. Naarmate de regen gestaag naar beneden bleef komen kreeg Titia toch weer iets meer lef en toen..besloot het pechduiveltje wederom toe te slaan..BAM, opnieuw de ketting eraf! En geen ketting, betekent geen aandrijving uiteraard..en dus moest Titia de kart noodgedwongen aan de kant parkeren. Doordat dit ook nog eens achter op het circuit gebeurde en het echt niet meevalt om een kart op een karretje door een mosveld heen te ploegen verloren we enorm veel tijd. Eindelijk in de pits aangekomen moest de boel eerst weer in het gareel worden gemaakt, met als gevolg dat we inmiddels al weer stijf onderaan stonden toen Titia eindelijk naar de wisselplaats kon rijden waar Warner klaar stond om de race af te sluiten. Met amper een half uur nog op de klok was er voor ons uiteraard niet veel eer meer te behalen, en ondanks onze hoge verwachtingen en inzet boekten wij in Oldenzaal dus onze allerslechtste resultaat tot nu toe. Behoeft weinig toelichting dat de sfeer in het Speedworld kamp na het vallen van de finishvlag niet enorm hoog was. Waar wel een enorme feest stemming heerste..en terecht..was bij de mannen van Sharpline en North racing. Beide teams stonden voor het eerst op het podium in de MKS. En dan ook nog eens respectievelijk één en twee. Een prachtig resultaat voor deze sympathieke teams! Alleen hopen wij dat het ons ook nog eens gegund is om een klein beetje van de champagne te proeven dit seizoen. Wij blijven het gewoon proberen! Graag tot ziens in Uden!
